Genieten

De laatste maanden, door alle restricties met als bedoeling zoveel mogelijk mensen gezond te houden, ben ik vergeten te genieten.

Omdat er zoveel van de dingen waar ik zo van kan genieten onmogelijk zijn geworden, lijkt het dat ik het genieten zelf ‘on hold’ heb gezet.

De reactie die ik ervaarde, nu er, na wat versoepelingen, weer verstrengingen zijn afgekondigd leek niet proportioneel met deze maatregelen te zijn.

Dit deed me stilstaan bij wat ik nu miste.
Als ik het lijstje maakte van alles waar ik naar verlangde, zag ik de rode draad: genieten.

Ik kan zo genieten van gezellig omringd te zijn door anderen, samen lekker eten en drinken, kletsen, lachen en soms ook in stilte bij elkaar zitten.

Om dit specifieke gemis op te vangen, neem ik mezelf voor om elke dag van één ding ten volle te genieten.
Vandaag was dat een eindje gaan lopen.
Voor ik de straat uitliep nam ik me voor om hiervan ten volle te genieten, helemaal in de beleving gaan, in het hier en nu, elke stap, elke ademtocht.

Dat is me niet heel de tijd gelukt, maar toch af en toe.

En het was fijn.
Ik had graag gezegd dat het heerlijk was, maar dat was het niet.
Het blijft een vervanging.
Toch wil ik het daarom niet zomaar van de baan vegen.
Kleine beetjes helpen.